IJsjes

Het weer loopt een beetje achter en Nan en An maken zich zorgen om de omzet van de ijssalons. Ze houden erg van ijsjes maar 15 graden is geen temperatuur om even lekker langs de ijssalon te lopen.

Annelies

Ik hou erg van ijsjes. Ik heb er best nostalgische gevoelens bij. Als kind was ik er al dol op. Schepijs, maar ook softijs. Ik was eens met mijn tante en oma in Aardenburg. Over de markt lopen daar en naar wat antiekhandels geloof ik. Zeker weten doe ik het niet meer. Wat ik me wel herinner is dat ik op een bepaald moment een softijsje mocht. Of ik een grote mocht. Nou, dat mocht. Dus ik kreeg de grootste die er was, met kraaltjes. En ik heb hem op gekregen ook. Verder kwam er in de zomer regelmatig een rijdende ijskar voorbij in onze straat. Die had misschien 10 smaken om uit te kiezen maar ze waren allemaal lekker. Ik nam bijna altijd citroen destijds. Later ben ik overgestapt op yoghurt-amarenen als dat beschikbaar was. Daar kan ik nog steeds heel erg van genieten. Ijs moet een lekkere volle smaak hebben en echt de smaak hebben van dat wat erop staat. Dus citroen moet echt naar citroen smaken en aardbeien naar aardbeien. Niet zo’n raar chemisch nepsmaakje. In Haarlem ben ik toch wel fan van Da Benito. Hoewel de meeste voor Garonne zouden gaan denk ik. Bij de eerste krijg je goeie grote bollen en is de prijs redelijk. En er staat net zo goed een rij als bij Garonne. Bij die laatste kun je niet pinnen en dat vind ik altijd een armoe. Ik heb bijna nooit losgeld op zak. Andere ijsjes, voor thuis zeg maar, vind ik eigenlijk een stuk minder lekker. Magnums ja, die zijn lekker. Vind ik nu. Vroeger wilde ik altijd liever waterijs. Afijn, ik krijg het water in m’n mond hiervan. Gelukkig is het dit weekend eindelijk warm, zo schijnt. Hou jij ook een beetje van ijs?

Nanda

Ik hou van ijs! Vooral inderdaad het lekkere Italiaanse schepijs, heerlijk! Ik kan dan ook nooit kiezen welke smaak ik wil. Vruchten, yoghurt, chocola, cookies…allemaal vind ik ze even heerlijk. Als kind was ijs ook altijd al een feest en zo voelt het soms nog steeds. Op vakantie mochten we bijna elke dag wel een ijsje en in het buitenland had je ook altijd ijs dat in Nederland niet te krijgen is, dubbel feest dus! Misschien dat daar mijn voorliefde voor (lekker) ijs vandaan komt. Het gekke is alleen dat je mij dus geen plezier doet met schepijs uit zo’n bak uit de supermarkt. Daar kan ik prima vanaf blijven en vind ik niet echt lekker. In een restaurant zou ik  nooit ijs bestellen als nagerecht. Of een sorbet of iets dergelijks doe je mij eigenlijk ook geen plezier mee. Het is me ook gewoon teveel. IJs moet je niet in grote hoeveelheden eten. Ik hou vooral van handijs denk ik. Is dit eigenlijk überhaupt een woord? Je begrijpt wel wat ik bedoel. Lekker een hoorntje of bakje wat je haalt. Een waterijs op z’n tijd vind ik ook wel lekker. Vooral een perenijsje dan, die zijn niet zo ontzettend waterig. Een raketje waar half Nederland een moord voor doet, kan ik dus heel erg goed laten liggen. Een Cornetto vind ik ook wel erg lekker net als inderdaad een Magnum op z’n tijd. IJs en chocola vind ik gewoon een ultieme combi! Gelukkig heb ik mezelf inmiddels wel afgeleerd ijs te kopen en in de vriezer te leggen, anders eet echt teveel ijsjes. We kunnen dus beter gewoon aan de wijn!