Tuinieren is ook sporten

Annelies houdt wel van tuinieren, heeft ze ontdekt. Nanda heeft al moeite met het in leven houden van een orchidee. Toch heeft tuinieren zo z’n voordelen.

Annelies 

Vorig weekend heb ik voor het eerst in mijn eigen tuintje gewerkt! Ik heb sinds kort een moestuintje van 10m2 hier op een lap grond achter de voormalige Ripperda kazerne. Daar ligt een stuk bouwgrond waar de projectontwikkelaar al jaren niks mee kan doen vanwege issues met de gemeente. Buurtbewoners hebben daar een moestuin voor de buurt ontwikkeld met kaveltjes. Kost geen drol en je hebt er zolang het duurt heel veel plezier van. Mijn beste vriend is daar mee begonnen vorig jaar. Door zijn enthousiasme heb ik het ook helemaal herontdekt. Ik was bijna vergeten hoe leuk ik het vond om met plantjes bezig te zijn. Vroeger bij mijn moeder had ik ook eigen reepjes grond in de tuin. Plantjes kreeg ik vaak als stekje van mijn tante, die echt een gigantische tuin heeft. Nu ook, ze gaat zwarte en rode bessen voor me stekken. Die kan ik dan van het najaar planten op mijn stukje grond. Het was wel zwoegen om het tuintje bewerkbaar te maken. De eigenaar voor mij had er al van voor de zomer niks mee gedaan. Het stond dus met onkruid en gras. Van die lange graswortels die bijna een meter door de grond lopen. Drama. Ben vier uur bezig geweest en dan moet ik de paadjes erlangs nog doen. Ik heb al veel plannen ermee. Anijs, augurk, okra, rabarber, romanesco bloemkool, boerenkool, valeriaan, janskruid, knolselderij. Wordt nog leuk! En dan thuis mijn orchideeën. Die van jou doet het nog steeds goed trouwens. Fijn adoptiekind is het 😉 maar voor ik eetbare groente heb ben ik dus heel wat uurtjes spitten en trekken verder. Spierpijn had ik van de week zeg! Is echt een hele goeie workout. Ben jij eigenlijk een beetje van het tuinieren? Anders mag je best een keer helpen 😉

Nanda

Haha, nou nee ik heb vrij weinig met tuinieren. Al vind ik zelf verbouwde groente en fruit het allerlekkerste wat er is. Ik wil dan soms ook best een poging doen om aardbeienplantjes in leven te houden, maar dat lukt me al meestal niet. Komt mede door het feit dat mijn dakterras vol op het zuiden zit en je er in de zomer niet kan zijn vanwege de hitte. Alles verbrand letterlijk voor je neus weg. Maar ook met de planten in huis heb ik moeite om ze aardig in leven te houden. Ondanks dat ik ze braaf water geef, in mijn optiek niet te veel of te weinig. Het merendeel legt toch het loodje op den duur. Vroeger, ik was denk ik een jaar of 10, had m’n moeder ook een moestuintje. Toen vond ik het wel leuk om te helpen. Maar dan eigenlijk alleen maar met de leuke dingen. Dus de groentes oogsten eigenlijk. Met onkruid wieden en al dat soort dingen doe je mij geen plezier. Maar toen zag ik al hoeveel werk er in ging zitten, misschien is het toen al begonnen bij mij. Ik genoot ontzettend van alles wat van het tuintje af kwam en we aten, ik zou willen dat ik het leuk vind, maar dat is dus niet het geval. En daardoor heb ik de discipline niet, ik vergeet het en vind ik het uiteindelijk dus niet leuk. Ik kan goed begrijpen dat mensen het heerlijk vinden om in de aarden te wroeten met hun handen en er zen van worden, maar nee…laat mij maar een rondje hardlopen. Wat ik overigens ook bij de Ripperda doe, dus ik weet precies waar je tuintje bevindt. Dat vind ik een leukere workout dan schoffelen, spitten en onkruid trekken. Overigens lijkt het me wel heerlijk om eens in zo’n bak met druiven te staan om het sap eruit te persen. Misschien moet je ook druiven gaan verbouwen, kunnen we onze eigen wijn maken!