Winter is coming…!

De winter staat weer voor de deur. In Nederland gaat dit veelal gepaard met ellende op de weg en het spoor, prutweer en chagrijnige mensen. Nanda komt in de winter juist tot leven en kan haar geluk niet op. En waar Annelies gelukkig van wordt? Dat is weer totaal iets anders…

Nanda

HET SNEEUWT IN DE ALPEN!!!! Om maar met de deur in huis te vallen. Ik ben ietwat enthousiast over dit bericht afgelopen week. Met nog maar een week te gaan tot de meeste skigebieden weer opengaan, zit ik stuiterend op de bank. Als een klein kind dat uitkijkt naar Sinterklaasavond, struin ik continu de sites af naar de webcams in Oostenrijk en tel ik af naar de dag dat de liften weer open gaan. Sneeuw en wintersport stroomt door mijn aderen, adem ik in en uit. Ik kan niet wachten om in de auto te stappen en weer in de echte sneeuw te staan. Ik leef van winter naar winter. Het zijn de momenten dat ik gevoelsmatig weer tot leven kom. Zomers vind ik ook echt heel leuk hoor. Ik leef liever in flip flops dan schoenen, don’t get me wrong. Heerlijk die zon en vooral het strand. Maar de bergen, de sneeuw, de krakende sneeuw onder mijn ski’s, het gevoel van vrijheid….ik kan het niet uitleggen wat het met me doet, het geeft een enorme kick. Oostenrijk voelt als thuiskomen, waar de dingen kloppen en puzzelstukjes op z’n plaats vallen. Niet voor niets hangt m’n huis vol met wintersportplaatjes, foto’s en denk ik erover dit te vereeuwigen op mezelf.
Ik weet dat er meer mensen zijn die uitkijken naar de winter en blij zijn dat dit seizoen weer aanbreekt. Om hele andere redenen dan de mijne. De kou, cozy avonden, gezelligheid, feestdagen, er zijn genoeg mensen die daar enorm naar uitkijken. Of misschien omdat ze zich even niet druk hoeven te maken om een bikini body, dat kan natuurlijk ook.

Maar ik ben eigenlijk ook wel benieuwd, waar word jij nou echt gelukkig van?

Annelies

Haha, goeie vraag Nanda. Om maar bij jouw verhaal te beginnen: ik ben nog nooit op wintersport geweest. Ik weet niet hoe dat voelt en ik kan me niks voorstellen bij het gevoel van eindeloos veel sneeuw. Toevallig had ik het er vanochtend nog over met beste vriend M. Die zapte voorbij de webcams in Oostenrijk en zag dat er op 1800 meter al sneeuw lag. Hij houdt ook enorm van snowboarden. Ik heb zelf een lesje gehad in Snowplanet en dat was t dan. Wel erg leuk, daar niet van. Ben zelf een echt zomermens. Het kan mij niet warm genoeg. Ik loop de hele winter te klagen dat ik het koud heb en zou liefst in dikke trui en goed gevoerde laarzen rondlopen dan. Waar ik gelukkig van word is dan ook stuk tropischer. Wakker worden met de zo’n op een prachtige plek. Ben zelf erg fan van Sumatra, Indonesië. Prachtig groen, zon en af en toe een flinke tropische regenbui. Daar heb ik ook wel een door de jungle gelopen, zo mooi en de geluiden kun je amper voorstellen, zo divers en gek genoeg rustgevend. Het is dat er nog heel veel andere mooie landen zijn om te bezoeken anders ging ik een stuk vaker naar Indonesië denk ik. Ik wil daar bijvoorbeeld Java nog zien. Maar ik wil ook nog naar Brazilië, ook lekker tropisch. Het schijnt dat ze daar hele mooie orchideeën hebben. Daar ben ik ook dol op. Maar dat is een verhaal voor de volgende keer.  Ik ga even foto’s kijken 😉